Mijn receptenboekje

Ik hou van confituur maken, maar vooral van soorten die je niet of nauwelijks in de winkel vindt.  Tomatenconfituur bijvoorbeeld. Nochtans een aanrader!

Snij de tomaten in blokjes. Wie wil kan ze ontvellen en ontpitten, maar dat hoeft niet perse. Het geeftgewoon wat  meer textuur aan je confituur.

Doe de tomaten in eenmagnetronbestendige pot. Voeg 1 à 2 eetlepels citroensap toe. Water hoeft niet: tomaten bevatten vanzelf al veel vocht. Kook de tomaten 5 minuten op hoog vermogen, tot ze wat beginnen slinken.

Nu kan je op verschillende manieren te werk gaan.

• je kan de tomaten verder koken tot ze helemaal zacht zijn
• je kan ze laten uitlekken door een zeef met kaasdoek erin. Van het vocht kan je dan gelei maken.
• of je pureert ze

Dat is wat ik heb gedaan. Dat is zo'n beetje mijn voorkeursmethode. Ik heb graag de structuur van confituur, maar zonder grote stukken fruit erin. Mijn ervaring is ook dat de confituur beter en sneller bindt als je het fruiit pureert.

Weeg nu de tomaten af, doe ze in een kookpot en voeg evenveel suiker toe. Gebruik je pecpluszakjes, dan heb je mindersuiker nodig: maar half zoveel. Roer de suiker door het fruit en zet de pot op het vuur. Breng aan de kook en draai het vuur dan lager. Roer af en toe. Schuim af. Met behulp van een koud bordje kan je testen of de confituur klaar is.

Als die klaar is, haal je de pan van het vuur en giet de confituur in schone bokaals. Dek af met een blaadje cellofaan of een (eveneens gesteriliseerd) dekseltje. In dat laatste geval, draai je de potten om, zet ze op hun deksel. laat de potten afkoelen.

Tip: Tenzij je echt gek bent op de smaak van je confituur of je een groot gezin hebt, neem dan niet te veel fruit. 700 gr tomaten was goed voor 3 potjes van in totaal 1100 gr

Je plukt een hele hoop vlierbloesem. Niet langs de straat uiteraard want dan heb je vlierbloesemsiroop met uitlaatgassen. Pluk de vlierbloesem als er veel stuifmeel in zit. Schud eens met een tak en als je een fijn gelig stof ziet vliegen, dan zijn ze er helemaal klaar voor. Het is immers de stuifmeel die de smaak geeft.

Vlierbloesem groeit in schermen. Rits de bloemetjes van die schermen af en leg ze in een schone bokaal. Giet er water over tot de bloemetjes onder staan. Voeg ook een eetlepel of 2 citroensap toe. Als je onbespoten citroenen hebt, kan je die in schijfjes snijden en die tussen de bloemetjes leggen. Doe het deksel op de pot en laat die 1 dag staan op een zonnige plek.

Neem een kom, een zeef en een (propere) doek. Kaasdoek als je dat hebt, maar een zakdoek of een oud stuk laken werkt ook. Giet de inhoud van de bokaal in de zeef met het doek en laat het uitlekken.

Dan weeg je hoeveel vocht je hebt en giet het in een pot (geen aluminium kookpotten gebruiken voor confituren en aanverwante!). Weeg daarna evenveel suiker af en roer dat door het vocht. Zet de pot op het vuur en breng het mengsel aan de kook. De siroop is klaar als de eerste bubbeltjes verschijnen. Schuim af en giet in gesteriliseerde bokaals of flesjes.

Schenk een scheutje vlierblosemsiroop in een glas fris water of giet wat over een ijsje of fruitsalade. Naar verluidt ook lekker in een glas witte wijn, maar daar heb ik geen ervaring mee.

Een Duits/Centraal-Europse klassieker! Geen familierecept deze keer, wel eentje dat ik zelf in Duitsland ergens heb opgeraapt ;-)

Enkele tips vooraf.

De hoeveelheden hangen af van de grootte van de abrikozen. Ik had genoeg voor 7 knoedels van relatief kleine abrikozen. Is het fruit gtroter, dan zal je meer deeg nodig hebben.

Serveer je dit recept als dessert, dan zijn 1 à 2 knoedels per persoon ruim voldoende. Je kan het ook als lunch eten. Voorzie er dan eentje meer. Knoedels zijn euh... erg voedzaam, dus denk niet dat je een hele pan ervan naar binnen kan spelen.

Gebruik voor dit recept bij voorkeur Duitse kwark. Die is vaster van structuur dan onze plattekaas. Kan je niet effe naar Duitsland om inkopen, dan zijn dit goede alternatieven: petit gervais kaasjes of roomkaas van het type Philadelphia (maar natuurlijk zonder kruiden!). Als je heel veel geduld hebt, kan je ook gewone plattekaas een paar uur laten uitlekken in een kaasdoek. Heb ik me laten zeggen, maar daar heb ik het geduld niet voor ;-)

• 4 potjes petit gervais (240 gr)


• 200 gr bloem (geen zelfrijzende!)


• 2 eieren

Zet een grote pan water op het vuur en breng het aan de kook. De pan moet ruim zijn, want knoedels hebben ruimte nodig om te zwemmen.

Wie dat wil, kan de abrikozen ontpitten. In mijn familie nemen we die moeite niet. Als je de abrikozen ontpit, kan je evntueel een suikerklontje in de holte stoppen. Ik doe dat niet, want dan vind ik het al te zoet. Hangt ook wel af van de kwaliteit van het fruit. Goeie abrikozen zijn vanzelf al zoet genoeg.

Meng de ingrediënten in een kom tot een deeg. Het deeg mag niet meer al te kleverig zijn, dus voeg indien nodig wat extra bloem toe.

Neem wat deeg in je (bebloemde) hand en duw het plat. Leg de abrikoos op het deegflapje en rol die erin. Zorg dat er nergens gaatjes zijn. Leg het balletje op een bebloemd bord. Of meteen in het water als dat al kookt. Leg niet te veel knoedels samen in de pan. Ze mogen elkaar niet raken. Ze zetten trouwens uit, tijdens het koken.

Laat de knoedels zo'n kwartiertje koken. Als ze gaar zijn, drijven ze boven en ze zijn dikker en stevig van textuur. Haal ze uit het water met een schuimspaan en laat ze even uitlekken in een vergiet.
Serveer warm.

Hoe serveren, dat is weer een heel verhaal. Bij ons thuis werden fruitknoedels geserveerd met boter en suiker. Abkrikozenkwarkknoedels heb ik ook al wel gegeten gerold in een mengsel van paneermeel en boter. Nog een mogelijkheid is met boter, suiker en maanzaad. Zeer Tsjechisch dat laatste. Ik hou niet erg van de smaak van maanzaad (behalve als strooisel op keizersbroodjes), dus mij kan je er geen plezier mee doen. maar voor de liefhebbers...

Door de manier van serveren is dit niet direct een receptje voor tijdens een dieet. Maar ja, de goeie ouwe Duitse keuken is zelden goed voor de lijn, vrees ik. Nu ja, het is ook niet de bedoeling dat je dit elke dag eet ;-)

De vlier staat volop in bloei. Dat is hét moment voor vlierbloesemrecepten. Dit jaar maakte ik voor het eerst vlierbloesemcake.

De vlierbloesem pluk je het best op een mooie zonnige dag. Ze zijn op hun best als je tijdens het plukken heel veel stuifmeel ziet vrijkomen. Dat geeft de smaak. In de cake is de smaak eerder subtiel.

Daarnaast heb ik een snufje boerenwormkruid toegevoegd. Daarmee mag je niet overdrijven. Ten eerste omdat het in grote hoeveelheden giftig kan zijn. ten tweede omdat het sterk smaakt. Het is ook een smaak die niet iedereen apprecieert, maar dat geldt ook voor vlierbloesem.

Ik ben vertrokken van mijn gebruikelijke cakerecept. Die wordt gemaakt met yoghurt. Het potje spoel je uit en gebruik je daarna als maatbeker.

• Pluk een viertal grote vlierbloesemschermen en drie bladtoppen van boerenwormkruid. Rits de bloemetjes van de vlier af en doe ze in een beslagkom.
• Snipper het boerenwormkruid fijn en doe dit bij de bloemetjes.
• verwarm de oven voor op 180°
• Giet een potje yoghurt in de beslagkom. Spoel het uit en gebruik het als maatbeker.
• Voeg 1 potje suiker toe: bruine of witte naar keuze. Je kan ook zoetstof gebruiken als je het licht wil houden.
• Voeg 3 potjes zelfrijzende bloem toe
• Smelt voldoende boter om 1 potje mee te vullen. je kan ook eenzelfde hoeveelheid olie gebruiken. Giet de vetstof ook in de beslagkom
• Voeg tenslotte nog 2 à 3 eieren toe (2 grote of 3 kleine)
• Meng het beslag goed
• Vet een bakvorm in, bijvoorbeeld een ronde van ca 25 cm doorsnede
• Vul de bakvorm en stop in de oven en laat bakken tot de cake gerezen en goudgeel is, ca 20 min.

Ingrediënten voor 4 personen

• 1 eetlepel citroen
• peper, peterselie of koriander
• 750 gr varkensvlees in blokjes
• boter
• 185 gr champignons in schijfjes
• 2,5 dl kippenbouillon
• 1 eetlepel bloem
• 1,25 dl (light) room

Ingrediënten voor 1 persoon

• 2 stronkjes witloof
• 1 pakje wittesauspoeder
• 1 pakje geraspte kaas
• 2 grote sneetjes hesp
• nootmuskaat, zout, peper